27 stycznia 2026 r. zmarł dr Zygmunt Klimek, długoletni, ceniony członek zespołu dawnej Pracowni Antroponimicznej Zakładu Onomastyki Polskiej Instytutu Języka Polskiego PAN, związany z Instytutem od początku jego istnienia.

Dr Zygmunt Klimek studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1948–1952. Już w czasie studiów (od 1951 r.) wykonywał prace zlecone w Krakowskim Zespole Leksykograficznym Instytutu Badań Literackich PAN, a w 1953 r. został zatrudniony w Pracowni Onomastycznej Zakładu Językoznawstwa, która następnie została przyłączona do nowo utworzonego Instytutu Języka Polskiego PAN. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1977 r. na podstawie rozprawy doktorskiej Język polski w rozmówkach polsko-niemieckich zawartych w tekście „Książeczek polskich z r. 1539”, przygotowanej pod kierunkiem Mieczysława Karasia, obronionej w IJP PAN.

Był wybitnym znawcą niemieckiego i polskiego nazewnictwa, współtworzył Słownik staropolskich nazw osobowych (1965–1987) oraz Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, w ramach którego opracował część Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego (1997). Był także autorem artykułów hasłowych w trzech tomach leksykonu Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku (2007–2011). Brał udział w projekcie realizowanym przez IJP PAN i Uniwersytet w Dortmundzie, którego efektem jest dwutomowy Lexikon der Familiennamen polnischer Herkunft im Ruhrgebiet (2006, 2010). Słownik ten stanowi kompendium wiedzy o nazwiskach polskiego pochodzenia w Niemczech, a autorem objaśnień etymologicznych był m.in. dr Zygmunt Klimek.

Zawsze uprzejmy i szarmancki, uczynny i życzliwy, chętnie służył swoją wiedzą i pomocą, zwłaszcza młodszym kolegom, wprowadzając ich w tajniki staropolskich antroponimów i toponimów proweniencji niemieckiej.

Za działalność społeczną został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1972) i Złotą Odznaką za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa (1978). W latach 80. organizował niezależne związki zawodowe, był członkiem komitetu założycielskiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Pracowników Nauki, Techniki i Oświaty (1980) oraz Tajnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” (1982), redagował konspiracyjny „Nowy Głos PAN-u”, a po 1989 r. był członkiem Zarządu Koła NSZZ „Solidarność” w Instytucie Języka Polskiego PAN.

Odprowadzenie Zmarłego na miejsce wiecznego spoczynku nastąpi 4 lutego 2026 r. o godz. 13.00 na Cmentarzu Rakowickim.